مدائح فی الحسن المجتبی(ع)للشاعر ملاغلام ابومحمد

جیت یبن المرتضی وامشی اعله نار یالحسن وادری الـــــــشرف بعتابک

وادری ما ینکسر گلـــــــــبه الیعتنیک جبــــــت عوزی وگــــمت ادگ ابّابک

ولأن کلک جود اشـــــــوفک من بعید امعلّــــــــــگه ایتام الخلــــــگ بثیابک

ولأن طبـــــــــــعک کرم ما تبخل تجود والــــــــــــــمساکین اجعلتها احبابک

وانته انته الحسن وانته ابن الاصـــول وعمه ابهیمه الما یحسب احسابک

وانته لـــــــــو صارت موازم مثل ابوک سیف وابـــــــــدا ما لبـــسته اگرابک

وانته چی غیرة علی ابذاتک تعیش الما یهاب الـــــــــموت اکـــــید ایهابک

والوغه من شاهــــــدک روح الکفاح سجّد اسیــــــــــوفه وبچه ابمـــحرابک

وابگیت حی مهما النواصب عارضوک مهما حلــــــــمک حبس لحن اجوابک

مهما صرت اوحید والـــــــعالم علیک وگام ینزف هـــــــــــــظم جرح امصابک

مهما حن گلبک عکس گلب الـزمان الیـــــــــشرب ابچـــــفک هنه ویغتابک

الّفت بالملحمه اکــــــــتاب السماح وخـــــــــجّلت سیف الـــــبغض بکتابک

ابوذیّة

چم چــــــــفٍ طویته وهدل چفک ابچـــفک والکفر چن وگع چفّک

الشجاع انته وشهد بالکرم چفک ابکـــــــنز رد الطلب منّک عطیّه

ذهب صافی الحسن لا بعد وصفه امام وســــــــیّد الاکوان وصــــفه

انجمعن بی محاسن وحط وصـفه کرم جود وشــــجاعه وبی حمیّه

کرم جود وشجاعه وحمه وحلـما ورث جــــــدّه ویظل بالعین حلما

ریج النطق بسمه اقسمت حلما یحس مر چی حله ابأقدس تحیّه

قصیدة

ابثلاث احروف اسمک ضاعت الچلمات بیک اشما حچوا ما وصـلوا احدودک

حرت ما بین حسنک والـــــکرم مولای عن جودک اسولف لو حسن جودک

مدری اشلون حالک من تری المسکین تبذل مهْــــــجتک من گبل مجهودک

و من آه الفــــــــــــــقیر اتأسّرت مرّات وحد باب الکرم بالمـــستحه ایگودک

ومن گد مستحاتک والخــجل والله اه اذا تترس اچــــــفوفه ایعرگن ازنودک

ویا راعی الکرم عیب الـــــکرم علاّک الــــــــکرم کلّـه تعلّه ابهیبة اوجودک

یدری ایرد غنی البالعوز یتـــــــــعناک وتعنّالک ابلـــــــهفه وغرف من زودک

ویا چف السماح السخی الیبخل عیب العسر خصمک صبح والمکرمه اجنودک

ومن ابعید لو یجبل علیک الــــضیف تحط جفــنک تحیه وتضحک اخدودک

تحل باع المودّه وانته روض الــطیب یا روضة معــــــــــالی الزاهیه اورودک

عودک گلع خـــــیبر من دحاه الباب ودحـــــیت الفقر انته ابمرجلة عودک

وما تنقاس حتّی انقیسک اوی الکون عمر الـــــــــکون وینه ویوصل اخلودک

انته ابن النبی والمدح لاگ اعــلیک یعنی المدح تربه ویحــــضن اسجودک

و یعنی انته الشمس وضواها طبع البیک و لو غـــــرّبت فرض المرتضی ایعودک

ویعنی انته الجبل والعزم بیک ازماط و لو تغــــــــــضب یهز العرش جلمودک